Miński akowiec zamordowany przez komunistów

22 grudnia 1949 roku, 73 lata temu, w Warszawie stracony został Wacław Walicki, porucznik Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej.

Urodził się w Mińsku Litewskim (ob. stolica Białorusi) w 1903 roku, z wykształcenia i zawodu był nauczycielem. W polskim podziemiu działał już od 1939 roku, w strukturach AK był oficerem wywiadowczym konspiracyjnego garnizonu Wilna. Pełnił podobną funkcję w sztabie Okręgu oraz w zgrupowaniu partyzanckim ppłk. Antoniego Olechowicza ps. „Pohorecki”. Latem 1944 roku podczas Operacji „Ostra Brama” został aresztowany przez Sowietów i więziony na Łukiszkach do końca wojny.

Po wyjściu na wolność przedostał się do nowej Polski i do lata 1946 roku został zastępcą dowódcy reaktywowanego oddziału „Pohoreckiego”. Jako oficer wywiadowczy zorganizował siatkę informacyjną wśród byłych żołnierzy wileńskiej AK na Ziemiach Odzyskanych oraz wśród młodzieży wileńskiej.

Na początku 1948 roku osiadł na Dolnym Śląsku, w Szczawnie-Zdroju, choroba wyłączyła go z działalności konspiracyjnej. W czerwcu tego roku aresztowany został w ramach ogólnopolskiej akcji wymierzonej w podziemie wileńskie, poddany został okrutnemu śledztwu przez funkcjonariuszy bezpieki.

Sąd wojskowy rejonu warszawskiego skazał go w październiku na śmierć, wyrok został podtrzymany przez Najwyższy Sąd Wojskowy miesiąc później, a prezydent Bierut odmówił Walickiemu prawa łaski. Jego szczątki odnaleziono w 2012 roku w kwaterze „Ł” (tzw. Łączce) na warszawskich Powązkach.

Zobacz również:

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Scroll to Top