Ostrowski – prezydent przedwojennego Lwowa i emigracyjnej Polski

Stanisław Ostrowski, doktor i lekarz-dermatolog, weteran Legionów Polskich oraz Armii Andersa, ostatni polski prezydent Lwowa oraz II RP na uchodźstwie, zmarł w Londynie 22 listopada 1982 roku – równo 40 lat temu.

Urodzony we Lwowie w 1892 roku w rodzinie powstańca styczniowego i Sybiraka, absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego, kształcił się również w Wiedniu, angażował się w działalność niepodległościową w Związku Walki Czynnej i Strzeleckim. Służbę legionową przerwała mu choroba, po kryzysie przysięgowym pozostał w II Brygadzie, internowany po bitwie pod Rarańczą.

Brał udział w obronie Lwowa w 1918 roku oraz wojnie z bolszewikami. Trzykrotny poseł na Sejm RP z listy BBWR, w parlamencie podejmował kwestie ochrony zdrowia oraz praw mniejszości narodowych. Prezydent miasta Lwowa od 1936 roku, po wybuchu wojny pozostał wraz ze swoimi obywatelami.

Aresztowany przez Sowietów, więziony we Lwowie i w Moskwie, po czym trafił do łagru na Syberię. Z zesłania wyciągnęła go amnestia na mocy paktu Sikorski-Majski, zgłosił się na ochotnika do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRS. Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii.

Wyznaczony przez Prezydenta RP na uchodźstwie Augusta Zaleskiego na swojego następcę, Ostrowski objął urząd w 1972 roku, sprawując go przez siedem lat. Zmarł w 64. rocznicę oswobodzenia Lwowa przez Polaków.

Zobacz również:

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Scroll to Top